Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2008

Λίγο απ’ όλα...

Έχω να γράψω καιρό στο blog μου αλλά δεν χάθηκα, σας διαβάζω όλους!
Δεν έχω καταλάβει ακόμα σε τι οφείλεται αυτή η αποχή αλλά σίγουρα δεν ήταν αποχή από την blogoσφαιρα. Και τι δεν έγινε αυτές τις 2 σχεδόν εβδομάδες…



Καταρχήν η ποδηλατοπορεία στις 21 του μηνός, στην οποία παρά το γεγονός ότι ήταν από τις πρώτες φθινοπωρινές-βροχερές μέρες, συμμετείχαν γύρω στα 1000 με 1500 άτομα!!! Όπως κάθε φορά, οικογένειες, μικρά παιδιά (ναι, εκείνα που με κάνουν να αισθάνομαι ψοφίμι μιας και πάνε σφαίρα…λες κι έχουν καταπιεί καμιά ρουκέτα… αφήστε που είμαι σίγουρη ότι κάποια στιγμή δεν θα το αποφύγω το τρακάρισμα με κανένα παιδάκι…), νέοι, νέοι, νέοι. Το χω ξαναπεί, το γεγονός ότι συμμετέχει μαζικά η νεολαία σε αυτές τις ποδηλατοπορείες, πρώτον σημαίνει ότι οι νέοι έχουν τη διάθεση να διεκδικήσουν ένα καλύτερο αύριο, όπως το ονειρεύονται εκείνοι αλλά και ότι πρέπει επιτέλους οι πολιτικοί να αφουγκραστούν τα μηνύματα που τους στέλνουν αυτά τα φρέσκα μυαλά, κι όχι μόνο τις αυθεντίες των γερασμένων – κακά τα ψέματα – συνεργατών τους. Φωτογραφίες από την ποδηλατοπορεία υπάρχουν πολλές εδώ. Διαβάστε κι αυτό αλλά και αυτό.

Το Βατοπέδι, Βατοπέδιο, Βατοπαίδι –καθένας το γράφει όπως του αρέσει- δεν με ξάφνιασε κιόλας. Καλώς ή κακώς η εκκλησία επιθυμεί να έχει χρήμα για να ανεβοκατεβάζει κυβερνήσεις –κι εκείνη. Πώς αλλιώς μπορεί κανείς να εξηγήσει ότι διάφοροι πολιτικοί έχουν τους ‘πνευματικούς’ τους και το διαφημίζουν κιόλας, δεν αποστρέφομαι τις σχέσεις πολιτικής-εκκλησίας, κατακρίνω όμως την υπέρμετρη προβολή τους, κάτι που δεν έχει καμία σχέση με τη σεμνότητα που διατυμπανίζει η εκκλησία μας. Δεν θεωρώ σημαντική πληροφορία το να ξέρω με ποιόν παπά συναναστρέφεται ο Χ, Ψ, Ω πολιτευτής, όμως εκείνος επιδιώκει να το μάθω κι εγώ κι άλλοι πολλοί, προκειμένου ν’ ‘αρπάξει’ ψηφαλάκια. Λυπάμαι αλλά αρνούμαι να συμμετέχω… Τέλος, ας μην ξεχνάμε ότι ο πρωθυπουργός μας είχε πάει με τη δόκτωρ!!! σύζυγό του να υπογράψει για τις ταυτότητες, όταν πήγε να γίνει ένα πρώτο βήμα προκειμένου να αποσχιστεί η πολιτική εξουσία από την εκκλησιαστική… το Βουλγαράκη δεν θα στήριζε;



Ήταν κι ο Κεφαλογιάννης! Παρολίγο να τον ξεχάσω! Τα χω ξαναγράψει στο blog μου, δεν θέλω να τα ξαναπώ. Η συμπεριφορά του στις δικαστικές αίθουσες τα λέει όλα, ο άνθρωπος δεν κρύβεται. Διαβάστε κι εδώ. Όταν κανείς εκφράζεται έτσι και παρόλαυτα συνεχίζει επί χρόνια να είναι ‘βαρόνος’ μιας δημοκρατικής παράταξης, τότε μάλλον κάτι δεν πάει καλά ούτε με την παράταξη, γιατί με τον ίδιο σίγουρα κάτι δεν πάει καλά. Από τη στιγμή που ‘μαντρώσανε’ σύμβουλο του πρωθυπουργού, σε μια χώρα που η δικαστική εξουσία πολλάκις (στην συγκεκριμένη περίπτωση όχι) αποδεικνύει τελευταία ότι αν όχι χειραγωγείται, τότε σίγουρα ‘παίρνει γραμμή’ από την κυβέρνηση, μπορεί κανείς να φανταστεί τι έχει κάνει αυτός ο άνθρωπος…

Οι δημοσκοπήσεις… Πικραμένη ιστορία. Εγώ τις κοιτώ με καχυποψία, ειδικά εκείνο το σημείο μετά τη ΔΕΘ όπου έγινε το μπαμ. Reading between the lines τις εφημερίδες όλο το καλοκαίρι, φαινόταν ότι κάτι θα συμβεί το Σεπτέμβρη και να που συνέβη, ακριβώς μετά τη ΔΕΘ, σαν προαναγγελμένη ανατροπή μου φάνηκε. Όχι ότι δεν συνέβαλαν όλα τα κόματα, είτε θετικά είτε αρνητικά σε αυτό το κλίμα, αλλά όλα γίνανε τόσο απότομα (δημοσκοπικά πάντα). Ευτυχώς υπάρχει κι ο Πρετεντέρης που συνεχίζει να εκφράζει την αντιπάθειά του για τη σημερινή ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και σνομπάρει όλο αυτό το κλίμα, αλλιώς θα πίστευα ότι ζω σε άλλη χώρα. Κάποιες αξίες είναι σταθερές στο χρόνο…



Ο Καραμανλής στην ΚΕ της ΝΔ. Τον καμαρώσαμε όλοι απ’ ότι έχω καταλάβει! Η αντρίλα ξεχείλιζε. Λυπάμαι αλλά η εικόνα ενός πρωθυπουργού μαινόμενου που πουλάει νταηλίκι προσβάλει τη δική μου αισθητική. Λυπάμαι αλλά εκβιαστικές δηλώσεις του στυλ «όποιος έχει άλλα σχέδια ας με αμφισβητήσει στα ίσια .Και ας ρίξει την κυβέρνηση», πληγώνουν και την πολιτική μου αισθητική. Αυτός μας αξίζει; Εγώ απαντώ αρνητικά, εσείς τώρα έχετε την άποψή σας. Το νταηλίκι και το χτύπημα του χεριού στο τραπέζι, εμένα δεν μου λένε κάτι, ξέρω κι εγώ κι όλοι μας να χτυπάμε με το χέρι τα άψυχα αντικείμενα, να τον δω με τα έμψυχα θέλω να δω τον κ. Καραμανλή. Κι εκεί απ’ ότι φαίνεται τη μάχη την έχει χάσει κι αυτό το κενό προσπαθεί να καλύψει με την δήθεν επίδειξη ισχύος.



Η Madonna… Δεν πήγα γιατί θεωρώ ότι το κόστος του εισιτηρίου ήταν αποτρεπτικά προκλητικό, ειδικά στην παρούσα οικονομική συγκυρία για τη χώρα μας. Πάντως, οι έλληνες πεινάνε αλλά εγώ ξέρω κόσμο που ήρθε απ’ όλη την Ελλάδα, πλήρωσε και τα μαλλιά της κεφαλής του και μετά γκρινιάζει για τον Αλογοσκούφη. Ναι, ναι, αναφέρομαι σε όλους εκείνους τους αγαπημένους μου ‘αριστερούς’ με τα Burberry και τα Prada που αγαπημένο τους θέμα είναι η γενιά των 700 ευρώ!

Έριξα πολύ γέλιο διαβάζοντας αυτό. Δεν τους χάλασε… Κι όχι βέβαια την δημοσιογράφο, αλλά όλα εκείνους που κάθονται και ανέχονται το face control που τους κάνει κάθε φουσκωτός έξω από τα club-άκια. Ποιος είναι αυτός που θα με κρίνει εμένα από το παρουσιαστικό που ή από το πώς ντύνομαι; Και ποιος είναι αυτός που μπορεί να προσδιορίσει ποιο είναι το ‘αρμόζον’ dress code για το εκάστοτε μαγαζί; Τα ωραία μας λεφτάκια σου αφήνουμε θείο….

ΥΓ: Από Δευτέρα έχει critical mass ride… Προγραμματίστε τις υποχρεώσεις σας…

ΥΓ1: Καλό είναι να προβληματιστούμε όλοι με αυτό που γράφει ο Γ. Μαρίνος στο ΒΗΜΑ: ‘ο Συνασπισμός δεν έχει αποφασίσει ακόμη αν είναι κόμμα ή διαδήλωση’, και ειδικά οι κύριοι του Συνασπισμού που αιθεροβατούν μετά που πέσανε από το διψήφιο αριθμό. Ακόμη πιο σύμφωνη με βρίσκει η άποψη: Ο Συνασπισμός όμως δεν ξέρει από χαρακώματα: κινείται συνεχώς γιατί θέλει να γίνει «το νέο ΠαΣοΚ» και ρίχνει συνεχώς ριπές κατά της περιόδου Σημίτη και του ίδιου του πρώην πρωθυπουργού προσωπικά: όπου σταθεί και όπου βρεθεί ο Αλέξης Τσίπρας έχει και έναν κακό λόγο να πει για τον Σημίτη. Θα πρέπει κάποιος γηραιότερος να εξηγήσει στον νεαρό ηγέτη ότι δεν είναι το «λαϊκό» ή «αριστερό» ΠαΣοΚ του Γιώργου Παναγιωτακόπουλου και των ορφανών του Ακη Τσοχατζόπουλου που ίσως μετακινηθεί προς τον Συνασπισμό εκλογικά: αυτοί ακούν Συνασπισμό και βγάζουν σπυράκια. Στην πραγματικότητα από τους «εκσυγχρονιστές» μπορεί να αρδεύσει ψήφους- και όσο τα βάζει ο Αλέξης Τσίπρας με τον Κώστα Σημίτη τόσο τους στέλνει πίσω στο κόμμα τους.

ΥΓ2: Η φωτό του πρωθυπουργού από εδώ

ΥΓ3: Η γελοιογραφία από εδώ.

ΥΓ4: Η φωτό του Κεφαλογιάννη από εδώ.

Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2008

Για να μην ξεχνιόμαστε...



Ποδηλατοπορεία, 21 Σεπτεμβρίου 2008, 12:00, πεδίο του Άρεως (άγαλμα Κωνσταντίνου)
Η λύση δεν είναι άλλοι αυτοκινητόδρομοι και ΙΧ, είναι η δημόσια συγκοινωνία και το ποδήλατο.

Προσυγκεντρώσεις:
------------------------------------------------------------------------------------------
ΗΣΑΠ Α. Πατήσια 11:30
ΗΣΑΠ Ν. Ιωνία 10:30
ΗΣΑΠ Μαρούσι 10:30
ΜΕΤΡΟ Εθ. Άμυνα 11:30
Ιλίσια, εισ. Παν/λης, Ούλωφ Πάλμε 11:30

ΜΕΤΡΟ Αγ. Δημήτριος 11:00
Ν. Σμύρνη, πλατεία (πυραμίδα) 11:00
Π. Φάληρο, ΤΑΕ ΚWO DO 11:00
ΗΣΑΠ Καλλιθέα 11:15

ΗΣΑΠ Μοσχάτο 11:00
Αιγάλεω Ι. Οδός & Θηβών 11:00
ΜΕΤΡΟ Αγ. Αντώνιος 11:15
Κηπούπολη, Αγ. Γεώργιος 10:30
------------------------------------------------------------------------------------------
(H πορεία γίνεται με αφορμή την "Πανευρωπαϊκή ημέρα χωρίς αυτοκίνητο" που "εορτάζεται" πανηγυρικά - με μποτιλιάρισμα σε όλους τους δρόμους - κάθε χρονο στις 22/9).

Περισσότερα εδώ

Τετάρτη, 10 Σεπτεμβρίου 2008

Το θέμα της εβδομάδας: νηπιαγωγεία...

Ακούω εδώ και κάμποσες μέρες τη φασαρία που γίνεται με τα νηπιαγωγεία, δημόσια και ιδιωτικά, τους παιδικούς σταθμούς κλπ.
Ακούω και συγκρίνω απόψεις.
Ο ένας λέει ότι ‘χωράνε’ όλοι οι μαθητές στα δημόσια νηπιαγωγεία.
Ο άλλος λέει ότι ‘δεν χωράνε’.
Ο ένας λέει ότι δεν τον βολεύει το ωράριο των δημόσιων νηπιαγωγείων μιας κι εκείνος και η γυναίκα του εργάζονται και δεν μπορούν στις 12 να πάνε να πάρουν τα παιδιά από το σχολείο (λογικό μου φαίνεται να σας πω την αλήθεια).
Ο άλλος κατηγορεί τα ιδιωτικά νηπιαγωγεία για ανευθυνότητα, μιας και τα κρούσματα κακοποίησης (κάθε είδους) των μπόμπιρων σε αυτά είναι πολυάριθμα.
Ο ένας λέει ότι η κυβέρνηση δούλευε μέρα-νύχτα προκειμένου να αδειοδοτήσει τα ιδιωτικά νηπιαγωγεία, ώστε να είναι on time έτοιμα (δυσκολεύομαι να το πιστέψω, αν και προσπαθώ να το δω καλοπροαίρετα).
Ο άλλος λέει ότι η κυβέρνηση άργησε να δημοσιεύσει την προκήρυξη.

Γενικά ο καθένας καλά κάνει και λέει τον πόνο του.

Αυτό όμως που δεν έχω ακούσει από ΚΑΝΕΝΑΝ, είναι αυτό που θα ήθελα πολύ να ακούσω. Τι είναι αυτό;

Το αίτημα να αναβαθμιστούν ΚΑΙ τα δημόσια νηπιαγωγεία ή μάλλον καλύτερα να προσαρμοστούν στους ρυθμούς της ζωής των σύγχρονων ζευγαριών του Καραμανλιστάν ή αλλιώς της Ελλάδας.

Να εκσυγχρονιστούν ώστε οι γονείς που (φυσικά) εργάζονται από το πρωί μέχρι αργά το απόγευμα (τουλάχιστον), να αισθάνονται ασφαλείς ότι τα παιδιά τους είναι υπό την παρακολούθηση κάποιου, ότι έχουν φάει, ότι παίζουν, ότι έρχονται σε επαφή με συνομήλικους τους, ότι τέλος πάντων με κάτι απασχολούνται μέχρι να τα πάρει ο γονιός στο σπίτι.
Να εφοδιαστούν με λεωφορεία για την ασφαλή μετακίνηση από το σπίτι στο σχολείο και πίσω.
Να γνωρίζουν οι γονείς ότι το καλοκαίρι ναι μεν τα σχολεία είναι κλειστά, αλλά τα παιδιά τους μπορούν να πάνε κάποιες εκπαιδευτικές εκδρομές με τη συνοδεία των δασκάλων τους, να αθληθούν, να παίξουν.
Άλλωστε κι οι δάσκαλοι και καθηγητές δεν μπορούν να κάθονται όλο το καλοκαίρι και να τους πληρώνει ο έλληνας φορολογούμενος, μπορούν να ασκούν το λειτούργημά τους (γιατί είναι λειτούργημα το να συνδράμει κανείς στη διαμόρφωση της προσωπικότητας των αυριανών πολιτών, άσχετο πως το χουμε καταντήσει όλοι μας) συνοδεύοντας τα παιδιά σε διάφορες ‘παιδευτικές’ δραστηριότητες.

Κακά τα ψέματα, οι νηπιαγωγοί είναι ο εκπαιδευτικός κλάδος ο οποίος εργάζεται περισσότερο στο υπάρχον ΕΝΤΕΛΩΣ αποσαθρωμένο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα.
Ίσως γιατί φέρουν πολύ μεγάλη ευθύνη, ίσως γιατί βλέπουν καθημερινά τα αθώα παιδικά ματάκια, δεν ξέρω γιατί και δεν με νοιάζει κιόλας.

Με στενοχωρεί όμως το γεγονός ότι αυτές τις μέρες ΟΛΟΙ ανεξαιρέτως ζητάνε από το κράτος να αναγνωρίσει τους ιδιωτικούς σταθμούς παρά το γεγονός ότι μπορεί να μην πληρούν τις αναγκαίες προϋποθέσεις, χωρίς κανείς να διατυπώνει το αίτημα για ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΩΝ και όλου βέβαια του εκπαιδευτικού συστήματος.

Να βολευτούμε σήμερα εμείς και βλέπουμε αύριο τι θα κάνουν οι άλλοι….

Τρίτη, 9 Σεπτεμβρίου 2008

Και το θετικό της υπόθεσης

Διάβασα εδώ:


Με ολοένα και γοργότερους ρυθμούς «τρέχει» η ανακύκλωση στην Ελλάδα και η εικόνα που παρουσιάζει η χώρα μας στον συγκεκριμένο τομέα κρίνεται ικανοποιητική έναντι των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χωρών.

Τα παραπάνω τόνισε ο τέως πρύτανης Πανεπιστημίου Αιγαίου, Θεμιστοκλής Λέκκας, στη διάρκεια ομιλίας του στο ECO Forum: Δημόσιες Αρχές και Περιβάλλον, που διοργανώνει η Helexpo, στο πλαίσιο της 73ης ΔΕΘ.

Φέτος, υπολογίζεται να αξιοποιηθεί στην Ελλάδα ποσοστό 40% των υλικών συσκευασίας, ήτοι 400.000 τόνοι, από το 1 εκατ. τόνους που απορρίπτονται, ενώ πέρυσι ο αντίστοιχος αριθμός έφθασε τους 340.000 τόνους, τόνισε ο κ. Λέκκας.

Υπενθύμισε ότι στόχος της ΕΕ είναι το 2011 να αξιοποιείται στη χώρα μας το 60% των υλικών συσκευασίας, με το 55% να πηγαίνει για ανακύκλωση και το υπόλοιπο 5% να διατίθεται για ενεργειακή αξιοποίηση. Διευκρίνισε ότι υπάρχουν σκέψεις το ποσοστό του 5% να αυξηθεί.

Αναφορικά με την ανακύκλωση πλαστικού στην Ελλάδα, ο κ. Λέκκας επεσήμανε ότι φέτος υπολογίζεται να ανακυκλωθούν 16,5 χιλιάδες τόνοι, έναντι μόλις 5,6 χιλιάδων πέρυσι, ενώ υπενθύμισε ότι στόχος είναι το συγκεκριμένος αριθμός να φθάσει σε 45.000 τόνους το 2012.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σύμφωνα με τον ίδιο, κάθε χρόνο κυκλοφορούν στην αγορά 47,7 εκατ. τόνοι πλαστικού, με το 37% να είναι υλικά συσκευασίας, εκ των οποίων οι 19 εκατ. τόνοι πάνε στα σκουπίδια. Από αυτούς τους 19 εκατ. τόνους, οι 9 εκατ. τόνοι ανακτώνται και οι υπόλοιποι 10 εκατ. τόνοι απορρίπτονται.

Μεταξύ άλλων σημείωσε ότι το 7% της συνολικής πετρελαϊκής παραγωγής χρησιμοποιείται για παραγωγή πλαστικών και ότι σε κάποιες κατηγορίες πλαστικών η ανακύκλωσή τους απαιτεί περισσότερη ενέργεια από αυτήν που χρειάζεται για να παραχθούν.

Πρόσθεσε δε ότι η θερμική αξία του πλαστικού είναι περίπου ίση με το φυσικό αέριο και μεγαλύτερη από αυτήν του πετρελαίου. Στο πλαίσιο αυτό είπε, ότι η καύση των πλαστικών εξοικονομεί εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και ενέργεια και πιθανώς έτσι να συμβάλλει στην καταπολέμηση του φαινομένου του θερμοκηπίου.

Στο ποσό των 48-50 εκατ. ευρώ ανέρχονται οι επενδύσεις που έγιναν την τελευταία πενταετία στην ανακύκλωση των υλικών συσκευασίας στη χώρα μας, τόνισε κατά την ομιλία του ο γενικός διευθυντής της Ελληνικής Εταιρίας Αξιοποίησης Ανακύκλωσης (ΕΕΑΑ), Γιάννης Ραζής.

Πρόσθεσε, μεταξύ άλλων, ότι φέτος υπολογίζεται πως η ανακύκλωση της ΕΕΑΑ θα καλύψει 7 εκατ. κατοίκους, με 500 συμβεβλημένους δήμους, 19 Κέντρα Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών (ΚΔΑΥ), 75.000 κάδους, 250 οχήματα και 750 θέσεις εργασίας.


Επισήμανση δική μου: παρόλαυτα εμείς συνεχίζουμε να ΖΗΤΑΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΚΑΔΟΥΣ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ

Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2008

International Women's Festival


Από το προηγούμενο Σάββατο 6/9 λαμβάνει χώρα στην Ερεσσό της Λέσβου το Φεστιβάλ Γυναικών 2008.
Αν δεν το έχετε ακόμα δει στην τηλεόραση, μπορείτε να βρείτε πληροφορίες στο site του φεστιβάλ .
Συμμετέχουν γυναίκες απόλο τον κόσμο, κυρίως από Ολλανδία, Αγγλία, αλλά και από τη Γερμανία, τη Γαλλία, τις ΗΠΑ, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία.
Το φεστιβάλ περιλαμβάνει πάντως πολύ πρωτότυπες εκδηλώσεις (ασυνήθιστες για φεστιβάλ που συμβαίνει στην Ελλάδα) όπως:

Συναυλίες

Σεμινάρια

Εκδρομές και διάφορα σπόρ, εκμάθηση κολύμβησης, snorkelling και άλλα πολλά μιας και η διάρκεια του φεστιβάλ είναι 15 μέρες (6 με 20)

Το φεστιβάλ έχει πολύ μεγάλη δόση από ποιήματα της Σαπφούς, της ποιήτριας που εξύμνησε όσο κανείς άλλος τη γυναίκα.

Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2008

No comments

Από εδώ:

Αφού γλίτωσε από λιοντάρια και ληστές, έχασε τη ζωή του σε ελληνικό δρόμο
Τραγικός θάνατος στη Νέα Ερυθραία για τον διάσημο βρετανό ποδηλάτη Ιαν Χίμπελ

Γύρισε με το ποδήλατο ολόκληρο τον πλανήτη. Διέσχισε ζούγκλες και άγριους ποταμούς. Ξέφυγε από ελέφαντες, λιοντάρια και ένοπλους ληστές. Εκανε όμως ένα λάθος. Ηρθε να κάνει ποδήλατο στην Ελλάδα. Και κατέληξε στο ΚΑΤ, νεκρός. Ο λόγος για τον Ιαν Χίμπελ , που έκανε το μοιραίο σφάλμα να... κάνει ποδήλατο στην Εθνική οδό Αθηνών- Λαμίας, όπου βρήκε τραγικό θάνατο όταν τον χτύπησε και τον εγκατέλειψε οδηγός που έκανε «κόντρες» με άλλο αυτοκίνητο. Το περιστατικό συνέβη στις 24 Αυγούστου στο ύψος της Νέας Ερυθραίας, με πρωταγωνιστές τον 74χρονο Βρετανό και έναν 32χρονο έλληνα οδηγό, που βρίσκεται πια στα χέρια της Αστυνομίας, αφού συνελήφθη και ομολόγησε την πράξη του. Ο αδικοχαμένος Ιαν Χίμπελ άφησε την τελευταία του πνοή λίγο μετά τη μεταφορά του στο ΚΑΤ.

Ο βρετανός ποδηλάτης, που καταγόταν από το Μπρίξχαμ του Ντέβον, διήνυσε από τη δεκαετία του 1960 περισσότερα από 400.000 χιλιόμετρα, ταξιδεύοντας στις πιο απομακρυσμένες και επικίνδυνες γωνιές του κόσμου. Η ποδηλατική του περιπέτεια ξεκίνησε το 1963, όταν ζήτησε από τον εργοδότη του διετή σπουδαστική άδεια και επέστρεψε δέκα χρόνια αργότερα, έχοντας γίνει ο πρώτος που ταξίδεψε με ποδήλατο από τη Γη του Πυρός ως την Αλάσκα. Συνολικά ταξίδεψε από τους πάγους της Ανταρκτικής στις ζούγκλες του Αμαζονίου και από τον Αρκτικό Κύκλο στα πιο απομακρυσμένα νησιά της Ινδονησίας. Ακόμη, έκανε την απόσταση Βρυξέλλες- Βλαδιβοστόκ με το πετάλι. Του άρεσε να φεύγει για ταξίδια μόνος και κάλυπτε τα έξοδά του αποταμιεύοντας τις λιγοστές του οικονομίες. Στα ταξίδια του έβρισκε στέγη και τροφή, όποτε αυτό ήταν εφικτό, ενώ είχε φιλοξενηθεί από τις περισσότερες μακρινές και νομαδικές φυλές των πέντε ηπείρων.

«Μου αρέσει να επισκέπτομαι πιο πνευματικά μέρη.Ηθελα να δοκιμάσω τις πρωτότυπες μπροστινές και πισινές θήκες μεταφοράς που σχεδίασα. Και έψαχνα ακόμη μία ευκαιρία να φωτογραφίσω το Περού,με λιγότερη ντροπή.Ηλπιζα να μη φοβηθώ ξανά αυτές τις γυναίκες με τα παράξενα καπέλα και τις περίεργες φούστες,που τόσο με είχαν τρομάξει την προηγούμενη φορά» έγραφε για να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους είχε ξεκινήσει ένα επικίνδυνο ταξίδι για το Περού στα τέλη του 1970. Ο Ιαν Χίμπελ προτιμούσε να ταξιδεύει υπό ιδιαίτερα ανώμαλες συνθήκες και κατάφερε να διασχίσει βάλτους, απότομους γκρεμούς, αλλά και την έρημο Σαχάρα. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του είχε δεχθεί επιθέσεις από ένοπλους ληστές, τροπικά μυρμήγκια, λιοντάρια και ελέφαντες.

Ο Χίμπελ απετέλεσε κατηγορία από μόνος του στη συνείδηση των ποδηλατών του κόσμου. Μάλιστα, με το βιβλίο του «Ιnto the Remote Ρlaces» ενθάρρυνε και ενέπνευσε αναρίθμητους να ακολουθήσουν το παράδειγμά του. Γι΄ αυτόν τον λόγο την περασμένη Πέμπτη ποδηλάτες απ΄ όλον τον πλανήτη αφιέρωσαν τις ιστοσελίδες τους στη μνήμη του.