Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2008

Το σύμφωνο συμβίωσης και οι ομοφυλόφιλοι

Ευτυχώς άκουσα μόλις σήμερα το πρωί τις δηλώσεις του Άνθιμου για το σύμφωνο συμβίωσης και τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια! Και λέω ευτυχώς διότι δεν συγχύστηκα κυριακάτικα αλλλά δευτεριάτικα που πάει στο καλό....
Είμαι σίγουρη ότι δεν είναι μόνο ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης που τα πιστεύει αυτά.
Είμαι σίγουρη ότι πολλές μαμάδες κλείνουν τα μάτια των παιδιών τους μόλις εντοπίσει ένα ομοφυλόφιλο ζευγάρι σε ακτίνα χιλιομέτρου από το σημείο στο οποίο βολτάρουν...
Είμαι σίγουρη ότι πολλοί μπαμπάδες χρειάζονται (τουλάχιστον) ηρεμιστικά για πολύ καιρό αφότου ο γιός ή η κόρη τους δηλώσει ότι είναι ομοφυλόφιλος/η.
Λές και πρέπει να κάνεις δήλωση στο μπαμπά και τη μαμά για το τι κάνεις στο κρεβάτι σου.
Συγνώμη αλλά μήπως να τους βάλουμε να καταθέτουν και υπεύθυνη δήλωση του νόμου 105?
Μήπως να τους κάνουμε και τατουάζ-σφραγίδα στο κούτελο, για να τους αποφεύγουμε εμείς οι υπόλοιποι "σωστοί" και "ηθικοί", μην μας μιάσουν?
Μήπως να τους κρεμάσουμε και κουδούνια?
Γιατί ο παιδεραστής που μένει στην απέναντι πολυκατοικία δεν μας ενοχλεί αλλά ο ομοφυλόφιλος μας αηδιάζει?
Δεν έχω σκοπό να το "παίξω" απελευθερωμένη, γιατί κι εγώ από χωριό είμαι και όταν πρώτη φορά βιώσα την εμπειρία του να δώ από πολύ κοντά ένα ομοφυλόφιλο ζευγάρι σοκαρίστικα, όχι τόσο όσο κάποιοι άλλοι, αλλά ομολογουμένως αν έχεις μάθει να ζείς σε μια δήθεν καθωσπρέπει κοινωνία (που κατά τα άλλα κάνει αλλαξο-ζευγαρίες, για να μην το πώ αλλιώς...), ε όταν δείς κάτι πέραν εκείνου που σου χουν μάθει ότι είναι συνηθισμένο, όσο να ναι παθαίνεις μια πολυτισμική κρίση.
Επί του συγκεκριμένου θέματος τώρα, δεν έχω καταλάβει τι ακριβώς ποιό είναι το πρόβλημα.
Εγώ το εντοπίζω στο ότι καθένας που θέλει να το "παίξει" βαρύ-μαγκας και ότι η γνώμη του μετράει, πετάει και μια ακραία άποψη κι ότι ψάρια πιάσει.
Φυσικά και δεν αναφέρομαι μόνο στον Άνθιμο αλλά σε όλους εκείνους τους "άντρακλες" που αμολάνε κοτρώνες αναφορικά με το θέμα.

Ισότητα, ένα κεκτημένο που μάλλον τελικά δεν είναι τόσο αυτονόητο. Ή μήπως δεν είναι κεκτημένο? Μήπως την επικαλούμαστε μόνο όταν μας συμφέρει? Μήπως έχω εγώ καταλάβει λάθος και τελικά ν'αρχίσω να σκέφτομαι ότι είμαι "καλύτερη" από κάποιους συνανθρώπους μου και "χειρότερη" από κάποιους άλλους? Αλλά ποιός είναι αυτός που θα με κρίνει για να αποφασίσει αν είμαι πάνω ή κάτω? Αυτόν ποιός τον κρίνει και με ποιά κριτήρια?

Το ξέρω, τα χω κάνει μαλλιά-κουβάρια στο μυαλό μου αλλά πιστεύω βαθύτατα στην ισότητα και τώρα έρχονται οι λογής εξουσίες και την ισοπεδώνουν. Δεν γνωρίζω τι έχει κάνει η κυβέρνηση αλλά έχει βάλει παράμετρο για ετεροφυλόφιλα μόνο ζευγάρια, ε τότε κι αυτοί δεν έχουν ίχνος δημοκρατικής ευαισθησίας.
Πότε θα καταλάβουμε επιτέλους ότι είμαστε άνθρωποι και όχι μηχανικοί, γιατροί, δικηγόροι, εργάτες, ούτε πλούσιοι και φτωχοί, ούτε μορφωμένοι και αμμόρφωτοι, ούτε καλοί και κακοί, ούτε βέβαια straight και gay?

Οι κοινωνικοί αποκλεισμοί, γιατί περί τέτοιου πρόκειται, ποτέ και πουθενά δεν βοήθησαν στην πρόοδο των χωρών και των κοινωνιών ή των οικονομιών.
Ο σκοταδισμός στον οποίο θέλουν κάποιοι να μας καθηλώσουν βοηθά μόνο τους κρατούντες και στόχο έχει τη διαιώνιση της κατεστημένης τάξης.
Πολύ το φοβάμαι αυτό...

12 σχόλια:

αντωνης είπε...

Ελλη καλησπερα. Μηπως δεν ειναι μονο η κυβερνηση που δεν εχει ιχνος δημοκρατικης ευαισθησιας, αλλά και οι περισσοτεροι απο τους συμπολιτες μας;
Και δεν αναφερομαι ειδικα στο θεμα του ποστ, αλλά γενικοτερα.

Suspect είπε...

H μεγαλυτερη υποκρισια που εχω συναντησει ειναι οταν καποιος μου λεει οτι ΟΚ, ο καθενας κανει στο κρεβατι του οτι θελει και οταν τον ρωτω αν θελει το παιδι του να γινει ομοφυλοφιλος χλωμιαζει.

Matrix είπε...

"...Πότε θα καταλάβουμε επιτέλους ότι είμαστε άνθρωποι και όχι μηχανικοί, γιατροί, δικηγόροι, εργάτες, ούτε πλούσιοι και φτωχοί, ούτε μορφωμένοι και αμμόρφωτοι, ούτε καλοί και κακοί, ούτε βέβαια straight και gay?..."

Δεν είναι εύκολο, αν ποτέ γίνει, σίγουρα όλα θα είναι καλύτερα.

Όσο για το θέμα, νομίζω και μόνο η συζήτηση που έχει ανοίξει -όχι φυσικά από τον Άνθιμο- είναι για καλό.
Ας μην ξεχνάμε ότι είναι ένα θέμα που πριν κάποια χρόνια δεν συζητιόταν πουθενά.

Προσωπικά είμαι υπέρ στο να μπορεί να παντρευτεί και να συμβιώσει όποιος θέλει με όποιον θέλει.

Αριστερός είπε...

Παλιά, στην μετεμφυλιακή εποχή, κυκλοφορούσε το εξής ανέκδοτο:

Πατέρας πλούσιος, με κοινωνική θέση και καταξίωση ανησυχεί σοβαρά για την συμπεριφορά του γυιού του..
Κάποτε, παίρνει κουράγια, και του ζητά να μιλήσουν.
"Πες μου, παιδί μου" τον ρωτάει "τι συμβαίνει, κάτι τρέχει...". Και ο γυιός, με δυσκολία, χαμηλώνει τα μάτια, και του απαντά: "Να βρε πατέρα, είμαι gay!"

Και ο πατέρας, με φανερή ανκούφιση, του φωνάζει:
"Πες το βρε παιδί μου! Και εγώ νόμιζα οτι είσαι κομμουνιστής!"

Οι αξίες αλλάζουν.

phlou...flis είπε...

Εχω δυο αγόρια (25 και 28). Μη με ρωτήσετε πως θα συμπεριφερθώ όταν ή αν μου πουν ότι ειναι ομοφυλόφιλοι. Δε ξέρω τι νας σας απαντήσω. Σήμερα λοιπόν, λέω πως θεωρώ πως ο καθένας μπορεί να ντύνεται, να τρώει, να μιλά, να κινείται, να εργάζεται, να... να ερωτεύεται ότι θέλει!

tractatus είπε...

Το τι κάνει ο καθένας στο κρεβάτι του είναι δικός του λογαριασμός....αμ θέλει μάλιστα να το προχωρήσει...σε κάτι και πάλι δικό του θέμα είναι. Δεν καταλαβαίνω γιατι ο ένας περιπλέκεται στα πόδια του άλλου απο τη στιγμή που σήμερα κάποιος έχει πολύ περισσότερες ευκαιρίες να συνυπάρχει με διαφορετικούς ανθρώπους. Αυτή η διαφορετικότητα μας κάνει καλύτερους ακριβώς γιατί ακόμα κι οταν δεν συμφωνούμε, οφείλουμε να αποδεχόμαστε τις όποιες διαφορές απο το υποκείμενό μας....

NdN είπε...

Καλημέρα Ελλη,

Εδώ στην Αγγλία τα πράγματα ιδιαίτερα στο συγκερκιμένο θέμα είναι πολύ διαφορετικά. Η διαφορετικότητα του άλλου όχι μόνο γίνεται σεβαστή, αλλά προστατεύεται κιόλας. Θσ διαφωνήσω όμως σε κάτι που έγραψες.

Μα, Ελλη μου άνρωποι σίγουρα είμαστε, αλλά είμαστε και "γιατροί, δικηγόροι, εργάτες, πλούσιοι και φτωχοί, μορφωμένοι και αμμόρφωτοι, straight και gay" και πάρα πολλά άλλα. Δεν υπάρχει τίποτα το κακό όμως στο να "είμαστε". Ζήτημα προκύπτει όταν κάποιοι δεν μας επιτρέπουν να είμαστε, μας αμφισβητούν και μας προσβάλλουν για αυτό που είμαστε!

Σ.Μ. είπε...

@Ελλη, εγώ θα προχωρούσα ακόμη παραπέρα. Πολλοί, ακόμη και gays, "περιορίζουν" το ζήτημα της ισότητας μόνο στο σύμφωνο συμβίωσης ή τον πολιτικό γάμο και δεν απαιτούν ισότητα πχ και στο θέμα της υιοθεσίας παιδιού. Εδώ επιστρατεύεται και το επιχείρημα ότι δήθεν έτσι θα επηρρεαστεί η σεξουαλικότητα του παιδιού! Και ρωτώ: είναι καλύτερα να μεγαλώνουν τα ορφανά παιδιά σε ορφανοτροφεία, ιδρύματα κλπ, να μη γνωρίζουν ποτέ οικογένεια, να ξεκινούν τη ζωή τους χωρίς καμία στήριξη, από το να υιοθετούνται από ζευγάρια ακόμη και του δίου φύλλου?

Ανώνυμος είπε...

www.arelis.gr
περιεχει ερωτονομικον
για τους ομοφοβικους

ellie είπε...

αντώνη μου, είναι πολύ απαισιόδοξη η σκέψη σου, δεν θέλω να μπώ στη λογική αυτή, επειδή κάποιοι είναι διευθαρμένοι και αντι-δημικρατικοί, δεν σημαίνει ότι είμαστε όλοι! Είναι πολύ πιθανό να έχεις δίκιο αλλά λόγω ηλικίας αρνούμαι να το δεκτώ :-)

suspect: δεν ξέρω αν είναι υποκρισία ή ανασφάλεια! είναι η λογική του "το παίζω απελευθερωμένος απέναντι στους άλλους αλλά μέσα στην οικογένειά μου είμαι ραβδούχος..."

matrix μου, εγώ δεν άκουσα καμμιά συζήτηση, οι ομοφυλόφιλοι ζητάνε ν'ανοίξει το θέμα αλλά η πολιτεία κλείνει τις πόρτες στο διάλογο.

αριστερέ, ωραίο αυτό! (θα μπορούσα να το πώ και γώ με μια παράφραση... :-P

phlou_fli, είμαι σίγουρη ότι δεν ξέρεις τι να απαντήσεις, είναι δύσκολη η θέση του γονιού στη σημερινή ελληνική κοινωνία, το θέμα όμως είναι να σταθεί δίπλα στο παιδί του, ότι κι αν εκείνο αποφασίσει ότι θέλει να κάνει στη ζωή του.

tractatus, συμψωνούμε απόλυτα...

ellie είπε...

Ndn, μήπως όμως οι τέτοιου τύπου συντηρητικές απόψεις συνιστούν απόρριψη του "είμαι" κάθε ανθρώπου?

ΣΜ, το χω ακούσει κι εγώ αυτό το επιχείρημα, και μάλιστα από νέους ανθρώπους! ότι θα δεί δηλαδή ο γιός μου 2 ομοφυλόφιλους στην τηλεόραση να φιλούνται, θα δοκιμάσει κι εκείνος.

Σ.Μ. είπε...

Δες το "πισογύρισμα" ΣΥΡΙΖΑ στη δική μου ανάρτηση: http://aratepylas.blogspot.com/
2008/04/blog-post_11.html