Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2008

Το σύμφωνο συμβίωσης και οι ομοφυλόφιλοι

Ευτυχώς άκουσα μόλις σήμερα το πρωί τις δηλώσεις του Άνθιμου για το σύμφωνο συμβίωσης και τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια! Και λέω ευτυχώς διότι δεν συγχύστηκα κυριακάτικα αλλλά δευτεριάτικα που πάει στο καλό....
Είμαι σίγουρη ότι δεν είναι μόνο ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης που τα πιστεύει αυτά.
Είμαι σίγουρη ότι πολλές μαμάδες κλείνουν τα μάτια των παιδιών τους μόλις εντοπίσει ένα ομοφυλόφιλο ζευγάρι σε ακτίνα χιλιομέτρου από το σημείο στο οποίο βολτάρουν...
Είμαι σίγουρη ότι πολλοί μπαμπάδες χρειάζονται (τουλάχιστον) ηρεμιστικά για πολύ καιρό αφότου ο γιός ή η κόρη τους δηλώσει ότι είναι ομοφυλόφιλος/η.
Λές και πρέπει να κάνεις δήλωση στο μπαμπά και τη μαμά για το τι κάνεις στο κρεβάτι σου.
Συγνώμη αλλά μήπως να τους βάλουμε να καταθέτουν και υπεύθυνη δήλωση του νόμου 105?
Μήπως να τους κάνουμε και τατουάζ-σφραγίδα στο κούτελο, για να τους αποφεύγουμε εμείς οι υπόλοιποι "σωστοί" και "ηθικοί", μην μας μιάσουν?
Μήπως να τους κρεμάσουμε και κουδούνια?
Γιατί ο παιδεραστής που μένει στην απέναντι πολυκατοικία δεν μας ενοχλεί αλλά ο ομοφυλόφιλος μας αηδιάζει?
Δεν έχω σκοπό να το "παίξω" απελευθερωμένη, γιατί κι εγώ από χωριό είμαι και όταν πρώτη φορά βιώσα την εμπειρία του να δώ από πολύ κοντά ένα ομοφυλόφιλο ζευγάρι σοκαρίστικα, όχι τόσο όσο κάποιοι άλλοι, αλλά ομολογουμένως αν έχεις μάθει να ζείς σε μια δήθεν καθωσπρέπει κοινωνία (που κατά τα άλλα κάνει αλλαξο-ζευγαρίες, για να μην το πώ αλλιώς...), ε όταν δείς κάτι πέραν εκείνου που σου χουν μάθει ότι είναι συνηθισμένο, όσο να ναι παθαίνεις μια πολυτισμική κρίση.
Επί του συγκεκριμένου θέματος τώρα, δεν έχω καταλάβει τι ακριβώς ποιό είναι το πρόβλημα.
Εγώ το εντοπίζω στο ότι καθένας που θέλει να το "παίξει" βαρύ-μαγκας και ότι η γνώμη του μετράει, πετάει και μια ακραία άποψη κι ότι ψάρια πιάσει.
Φυσικά και δεν αναφέρομαι μόνο στον Άνθιμο αλλά σε όλους εκείνους τους "άντρακλες" που αμολάνε κοτρώνες αναφορικά με το θέμα.

Ισότητα, ένα κεκτημένο που μάλλον τελικά δεν είναι τόσο αυτονόητο. Ή μήπως δεν είναι κεκτημένο? Μήπως την επικαλούμαστε μόνο όταν μας συμφέρει? Μήπως έχω εγώ καταλάβει λάθος και τελικά ν'αρχίσω να σκέφτομαι ότι είμαι "καλύτερη" από κάποιους συνανθρώπους μου και "χειρότερη" από κάποιους άλλους? Αλλά ποιός είναι αυτός που θα με κρίνει για να αποφασίσει αν είμαι πάνω ή κάτω? Αυτόν ποιός τον κρίνει και με ποιά κριτήρια?

Το ξέρω, τα χω κάνει μαλλιά-κουβάρια στο μυαλό μου αλλά πιστεύω βαθύτατα στην ισότητα και τώρα έρχονται οι λογής εξουσίες και την ισοπεδώνουν. Δεν γνωρίζω τι έχει κάνει η κυβέρνηση αλλά έχει βάλει παράμετρο για ετεροφυλόφιλα μόνο ζευγάρια, ε τότε κι αυτοί δεν έχουν ίχνος δημοκρατικής ευαισθησίας.
Πότε θα καταλάβουμε επιτέλους ότι είμαστε άνθρωποι και όχι μηχανικοί, γιατροί, δικηγόροι, εργάτες, ούτε πλούσιοι και φτωχοί, ούτε μορφωμένοι και αμμόρφωτοι, ούτε καλοί και κακοί, ούτε βέβαια straight και gay?

Οι κοινωνικοί αποκλεισμοί, γιατί περί τέτοιου πρόκειται, ποτέ και πουθενά δεν βοήθησαν στην πρόοδο των χωρών και των κοινωνιών ή των οικονομιών.
Ο σκοταδισμός στον οποίο θέλουν κάποιοι να μας καθηλώσουν βοηθά μόνο τους κρατούντες και στόχο έχει τη διαιώνιση της κατεστημένης τάξης.
Πολύ το φοβάμαι αυτό...

Πέμπτη, 20 Μαρτίου 2008

Τα ξεχάσαμε όλα ... πολύ γρήγορα...

Είναι λυπηρό το πόσο γρήγορα έρχονται και φεύγουν τα θέματα στη δημοσιότητα!

Κάτι διάβασα κάπου (ούτε που θυμάμαι τί και πού) κι άρχισα να σκέφτομαι όλους τους προηγούμενους μήνες...

1ον: Τελικά έχασε ο Βενιζέλος τα 25 κιλά για τα οποία είχε πάει στη διάσημη διαιτολόγο? (τραγική είδηση...)

2ον: Τι έχει γίνει τελικά με το παιδί του Πασχάλη?

3ον: Η Τρέμη το είδε το dvd?

4ον: Τα 5 εκατομμύρια ευρώ τελικά τι γίνανε?

5ον: O Ζαχόπουλος τι κάνει? Πότε θα μιλήσει?

6ον: Ο Νικολιτσόπουλος βγήκε και πήγε πού?

7ον: H Ολυμπιακή σε ποιανού τα χέρια βρίσκεται αυτή τη στιγμή? Πώς πάει άραγε αυτή η υπόθεση?

8ον: Τελικά με το ταμείο των δημοσιογράφων τι γίνεται?

9ον: To σχολείο στο Παγκράτι του οποίου τη σημαία κρατούσε κατασυγκινημένος ο υπουργός παιδείας περιφερόμενος μπροστά από τις κάμερες, αναστυλώθηκε? Αν ναι γιατί δεν το ακούσαμε για να δώσουμε συγχαρητήρια στην κυβέρνηση?

10ον: H Siemens σας λέει κάτι σαν όνομα?

11ον: Το μετρό το σαββατοκύριακο πώς πάει από κίνηση?

12ον: Τα τιμολόγια της ΔΕΗ αυξήθηκαν? Πληρώνουμε ή δεν πληρώνουμε φτηνά το ηλεκτρικό ρεύμα?

13ον: Με το press.gr τι έγινε τελικά? Εγώ το βλέπω functional. Μήπως κάποιος προσπαθούσε να τραβήξει τα βλέμματα από κάπου αλλού τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή?

Έχω πολλές απορίες... πάρα πολλές...
Και φυσικά δεν απαντά κανένας σε αυτό...

Φιλία... ή μάλλον φίλοι...

Μου χει κάνει την πρόσκληση ο Αντώνης εδώ και καιρό και δεν το έχω ξεχάσει!
Καλύτερα που δεν έγραψα πιο πρίν, γιατί θα έχανα πράγματα που πρέπει να αναφέρω...
Που λέτε την προηγούμενη βδομάδα κλειδώθηκα έξω από το σπίτι και δεν μπορούσε να ανοίξει ο κλειδαράς!
Το διαταύτα ήταν ότι έπρεπε να περιμένω 2 βράδια μέχρι να μου ρθει το γράμμα με τα 2α κλειδιά!
Μέσα στον πανικό, δεν σκέφτηκα τι μπορούσα να κάνω, απλά φανταζόμουν τον εαυτό μου 2 βράδια να κοιμάμαι στο αμάξι, να πηγαίνω στη δουλειά με τα ίδια ρούχα και να με κοιτάνε όλοι περίεργα!
Ξαφνικά θυμήθηκα τη φίλη μου, που τη γνώρισα στη σχολή πριν κάμποσα χρόνια κι από τότε είμαστε αχώριστες.
Να μην τα πολυλογώ, πήγα σπίτι της, κοιμήθηκα, μου έδωσε δικά της ρούχα (ήταν λίγο κοντά για μένα αλλά τουλάχιστον ήταν καθαρά!!!) κι όλο το 1ο βράδυ καθίσαμε και συζητήσαμε, βλέπαμε παλιές και καινούριες φωτογραφίες, συζητούσαμε τα προσωπικά και κοινωνικά μας, κουτσομπολέψαμε σαν καλές φιλενάδες που σέβονται τον εαυτό τους και τη γυναικεία τους φύση, ήπιαμε ατελείωτο λευκό κρασί και καπνίσαμε πάρα πολλά τσιγάρα... Τα ίδια και το 2ο βράδυ.
Αυτές οι ατελείωτες κουβέντες, το ξέρεις από πρίν ότι δεν θα καταλήξουν πουθενά, παόλαυτά τις απολαμβάνεις λές κι είναι η τελευταία σου στιγμή στη ζωή, τις "ρουφάς" σαν σφουγγάρι.
Είναι και κάτι άλλες φίλες που ενώ περνά πολύς χρόνος που χάνουμε κάθε επαφή και βρισκόμαστε μετά από καιρό, αισθάνομαι σαν να μην έχει περάσει ούτε μια μέρα από την προηγούμενη συνάντησή μας. Τισ βλέπω κι αρχίζω να βγάζω τα σώψυχά μου, λές και μιλάω με ψυχαναλυτική.
Είναι οι άντρες φίλοι μου στους οποίους θα εξομολογηθώ τα αντρο-προβλήματά μου και φυσικά θα μου βρούν μια πολύ λογική δικαιολογία για τη "γουρουνίστικη" -κατ εμέ- συμπεριφορά των δικών μου αντρών. Είναι εκείνοι που θα μου γνωρίσουν τους φίλους τους κι αν μου γυαλίσει κάποιος θα μου πούνε "δεν κάνει για σένα", χωρίς περισσότερες κουβέντες, προστατεύοντας με. Αυτό μου αρκεί.
Δίνω κι εγώ πολλά στους φίλους μου, πάρα πολλά...
Είναι φορές που θα παρακάμψω πολύ σημαντικά πράγματα της καθημερινότητάς μου για να τους δώ.
Όταν χτυπάει το τηλέφωνο νωρίς το πρωί ή τις μικρές βραδυνές ώρες, ξέρω ότι είναι κάποιος που θέλει να μου μιλήσει, το εκτιμώ πολύ ότι σκέφτηκε να καλέσει εμένα και παρόλο που νιώθω απίστευτα κοιμισμένη, παίρνω το πιο ωραίο μου χαμόγελο κι αρχίζω να τους ενθαρρύνω, ακούω πάντα όλα όσα έχουν να μου πούν, τους συμβουλέυω χωρίς να επιβάλλω λύσεις, πάντα διακριτικά. Τόυς πρήζω βέβαια που και πού όποτε με πιάνει η διάθεση να ακούσω κανένα σκυλάδικο αλλά αντέχουν. Πίνουμε μαζί ατελείωτες μπύρες και κρασί, τρώγοντας πίτσες και πατατάκια μέχρι να σκάσουμε και να βογκάμε ομαδικά, βλέποντας DVD ή χαζοσίριαλ στην τηλεόραση.
Όταν έχω καιρό να τους δώ τρελαίνομαι, κάτι μου λείπει, νιώθω μόνη.
Πραγματικά, δεν ξέρω τι θα έκανα χωρίς τους συγκεκριμένους ανθρώπους, χωρίς τις βραδυνές μας εξορμήσεις στα εξάρχεια και στου ψυρρή, στις ταβέρνες της Καισαριανής, στα πιο glamorous tex-mex εστιατόρια, στην παραλία όπου περνάμε ατελείωτες ώρες κάθε καλοκαίρι.
Τους αγαπάω πολύ όλους...

Παρασκευή, 14 Μαρτίου 2008

1 σκηνή από το δρόμο

Χτές βράδυ γύριζα από το ΚΤΕΛ.
Κάπου κοντά στη Μάρνη, σε ένα φανάρι στη μέση του δρόμου είδα έναν ναρκομανή να παραπαίει ενώ δεξιά κι αριστερά του περνάγαν τρέχοντας τα αυτοκίνητα.
"Δεν τη γλιτώνει με τίποτα", σκέφτηκα.
Η ειρωνία είναι ότι στο φανάρι ήταν ένας αστυνομικός που κάπνιζε το τσιγαράκι του ανέμελος.
Λέτε να χε βάλει κανένα στοίχημα πότε θα τον "θερίσει" τον άνθρωπο κανένα αμάξι?
Τρελάθηκα όταν είδα αυτή τη σκηνή.
Ο ένας 2 μέτρα απόσταση από τον άλλο, ο ένας οφείλει να προστατεύει τον πολίτη κι ο άλλος χωρίς στήριγμα.
Ζεί άραγε ακόμα?
Το σκέφτομαι συνέχεια από χτες, νιώθω οργή και ντροπή.
Το ξέρω ότι καθημερινά εκτυλίσσονται εκατοντάδες τέτοιες σκηνές στην Αθήνα κι όχι μόνο αλλά δεν με νοιάζει, εγώ απαιτώ από τον χθεσινό αστυνομικούλη να βοηθήσει τον άνθρωπο εκείνον.

Καλή σας μέρα

Τετάρτη, 5 Μαρτίου 2008

O Λάκης και η ΝΔ


Θυμάται κανένας ότι ο Λάκης που την έχει δεί τώρα σωτήρας του λαού και αμολάει τις σοφιστίες του κάθε Τρίτη βράδυ, τις οποίες εμείς χάβουμε άκριτα, είχε σχέση με το συνδυασμό του Νικήτα Κακλαμάνη για την δημαρχία της Αθήνας?
Ρωτάω διότι διαβάζω ότι είναι αριστερός! Έχω βαρεθεί να μλέπω νέους ανθρώπους να αναμασάνε όσα ακούν στην εκπομπή του.
Και τα υπόλοιπα κανάλια που εκείνη την ημέρα και ώρα φροντίζουν να μην βάζουν τίποτα αξιόλογο (όχι ότι τις υπόλοιπες ώρες βάζουν αλλά τέλοσπάντων...) προκειμένου να προωθήσουν εκείνη τη σάτιρα-προπαγάνδα?
Στην φώτο ο αδέκαστος Λάκης φιγουράρει δίπλα στον δήμαρχο που μάλλον προέρχεται από την αριστερά αλλά εγώ δεν το ήξερα μέχρι σήμερα... από το link

Τρίτη, 4 Μαρτίου 2008

Gallop: Το ξέρατε κι εσείς ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ρ/σ?

Ελπίζω να μήν με κάνετε να νιώσω τελείως εκτός τόπου και χρόνου...